Een Zomer Lang Werken als Animatrice in Frankrijk!

06:00


Afgelopen zomer heb ik twee maanden lang in Frankrijk gewerkt, op een mooie camping in de Ardeche. Samen met collega Sanne werd ik na een kort trainingsweekend plotseling professioneel minidisco-danser in de brandende zon. Een vreemde taal, lange dagen, en weinig tijd voor ontspanning, maar ook veel nieuwe vrienden, gave ervaringen en levenslessen.

Mijn Frans was slecht. Barreslecht. Toen ik na achttien uur in een bus en uren vertraging ein-de-lijk aankwam op een lege parkeerplaats in een vreemd stadje ergens midden in een vreemd land, voelde ik me best alleen. Ik was doodmoe en heel zenuwachtig, maar gelukkig duurde het niet lang voordat er een viertal Franse jongeren naar me wenkten. Ik zei ze gedag, en brabbelde wat over dat mijn reis heel lang duurde. Ze probeerden een gesprek met mij aan te knopen, maar ik snapte er niks van, en zij snapte niks van mij. Ik voelde me zo dom! Toen ik bij de camping aankwam stond ik op het punt om me ter aarde te storten en dagenlang te janken. Gelukkig was daar Audry, een Frans meisje dat in Calais in de horeca werkte en dus goed Engels kon. Wat was ik blij met haar! Ze wees me mijn kamertje, en stelde me voor aan iedereen. Ik vroeg of zij wat voor me wou vertalen. Ik zei dat het me speet dat mijn Frans zo slecht was, maar dat ik er heel erg aan ging werken. En dat ik een cadeau voor iedereen had meegenomen: stroopwafels, een echte Hollandse lekkernij. Eigenlijk kon het daarna niet meer kapot. Iedereen vond mij leuk, ik vond iedereen leuk, met die taalbarrière konden we later wel dealen.



Sanne, mijn Nederlandse collega, kwam mij een week later versterken. Haar Frans was gelukkig veel beter. Maar wat hadden we een druk schema! Van tien tot twaalf ‘s ochtends deed ik met mijn Franse collegaatje Hèlena (echt een engel) de miniclub voor kinderen tot acht jaar, om klokslag twaalf uur dansten we de campingdans langs het zwembad (in de brandende middagzon dus…), daarna lunchten we met het hele animatieteam (zo’n 12 personen), na een half uurtje omkleedtijd begon de middagrepetitie voor de grote avondshows, van drie tot vijf was er dan weer miniclub, vaak gevolgd door repetitie, om zeven uur was het tijd voor avondeten, en na het avondeten was het al weer tijd om de voorbereidingen te treffen voor de avondshows, die vaak tot een uur of elf duurden, maar dan moest ook het decor nog opgeruimd worden… Ja. We werkten zes dagen per week van tien tot twaalf, en hoewel het allemaal hele leuke dingen zijn om te doen, was het slopend. In mijn derde week stortte ik dan ook in. Ik had het gehad. Ik verstond die stomme Fransen nog steeds niet, ik was moe, ik had geen tijd voor mezelf, en ik miste mijn ouders en mijn vriend. Ik wou naar huis. En wel nu. Sanne raakte in een zelfde dipje, wat mijn dipje natuurlijk weer erger maakte, maar uiteindelijk zijn we allebei gebleven. En daar ben ik heel blij om, want de laatste drie weken waren zéker de leukste!

Hèlena vertelde de coördinator van het animatieteam dat ik talent had voor tekenen, en dus mocht ik opeens het decor ontwerpen van een volgende show! En hoewel dit betekende dat ik nog meer vrije tijd kwijt was aan het tekenen en verven van grote houten decorstukken, vond ik dat niet erg. Ik deed iets wat me ontspande, waar ik helemaal in mijn eigen wereldje kon verdwijnen en waarbij ik keihard Journey door de speakers van de animatiezaal kon gallen. Daarnaast voelde ik me hierdoor ook heel erg gewaardeerd. En als je in zo’n put zit, en iemand geeft je een groot compliment, dan doet dat veel met je.
 Langzaamaan werd ik weer vrolijker, en ging ik mee met uitstapjes naar de kermis of het strand. Mijn Frans werd een beetje beter en mijn collega’s leerden Engels. Iedereen deed echt z’n best! Met de grote avondshows hadden we de grootste lol. Zo deden we Sister Act, de musical, waarbij Sanne en ik de rollen hadden van Mary Robert en Mary Patrick. Dat zijn best grote rollen, en we hadden ook veel tekst (in het Frans! Gelukkig wel playback), maar iedereen vond ons zó goed! Dat was heel leuk om te horen natuurlijk, en deed ons ego ook goed.


‘s Avonds dronken we dan een biertje of een wijntje bij onze kamertjes. En als het dan te laat werd verplaatsten we ons naar de rivierbedding naast de camping, waar we op kleedjes naar de sterrenhemel staarden. Ook hebben we op de zaterdagen - onze vrije dagen - veel leuke uitstapjes gemaakt. Zo zijn we gaan kanoën, paintballen, naar het strand geweest of wezen shoppen!
De miniclub kindjes maakten mooie tekeningen voor mij, of zochten me op in het zwembad om te spelen. Elke dag smeekten ze weer of ik ze opnieuw wou schminken, of wanneer we weer cake gingen bakken. De ouders van twee van mijn kindjes waren zo blij met de animatie dat ze mij en Sanne op een heerlijk ijsje trakteerden!
 En met mijn Franse collegaatjes heb ik nog steeds af en toe contact. Met sommigen wat meer dan met andere, maar het is leuk om elkaar in de gaten te kunnen houden via Facebook. Zo zag ik dat een groot deel van het team weer teruggaat komende zomer, naar onze camping, en een klein deel van mij is daar best jaloers op. Stiekem zou ik zo weer naar Frankrijk afreizen (met het vliegtuig dit keer!!!), om de leuke momenten te herbeleven. Maar ik heb ook geleerd dat een zomer lang animatiewerk doen, ook écht een zomer lang werken is. Lange dagen, en volle weken. Wel met veel voldoening, maar niet met veel ontspanning.




 En deze zomer wil ik eigenlijk wel heel graag ontspannen, zover dat mogelijk is met een verhuizing en een nieuwe studie op de horizon. Maar voordat ik me daar druk om ga maken, blijf ik me wel nog even druk maken over een essay dat zichzelf niet gaat schrijven, of een Bachelor Scriptie die ook her en der opduikt. Mocht jij nou ook zo’n toffe zomer willen beleven: vooral doen! Ik heb twee weken lang spijt gehad van mijn beslissing, maar ook vooral zeven weken een hele fijne tijd waarin ik veel heb geleerd over mezelf en vooral ook veel heb genoten. Twee maanden lijkt misschien niet lang, maar twee maanden in Frankrijk is wél lang. Vooral wanneer de WiFi niet overal even goed werkt.

Ik ging met Team4Animation, en kan niets meer dan lof geven aan deze fantastische organisatie. Het trainingsweekend was fantastisch, de begeleiding was top, en al met al was alles gewoon erg goed geregeld! Dus, mocht jij nu denken: wauw, dit wil ik ook! Check even hun site (waar je nog veel meer blogs vindt over het werken op een camping). Als je nog vragen hebt, laat dan vooral een reactie achter! Ik ben benieuwd of jullie ook ooit zo’n zomer in het buitenland hebben gewerkt, of of je dit nog van plan bent, dus laat het me weten!

 De foto’s in deze blog zijn veelal gemaakt door Sanne!





You Might Also Like

5 reacties

  1. Wat een leuke ervaring! Werken als animatrice zou niks voor mij zijn, maar ik heb wel bij een B&B in Zuid-Frankrijk gewerkt en afgelopen zomer heb ik fietstours gegeven door Málaga. Ook heel leuk om te doen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oh, maar dat klinkt super leuk! Vooral de fietstours, dan kom je nog eens ergens, haha! Lijkt me ook wel hard werken, maar uiteindelijk ook heel voldoendend. Een zomerlang kindertjes vermaken is inderdaad niet iedereens grootste wens haha :')

      Verwijderen
  2. Wat een toffe ervaring! Ik wilde dit zelf altijd heel graag, in een animatieteam werken, maar net toen ik mij had opgegeven voor een training kreeg ik een baan waar ik best goed zou verdienen dus koos ik daarvoor. Nu kan ik veel sparen en veel reizen, wat ik stiekem denk ik toch leuker vind

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Jaa, het was echt heel tof! Het is inderdaad financieel niet héél aantrekkelijk, je krijgt natuurlijk wel betaald maar niet bijzonder veel. Vooral niet voor een tien-tot-twaalf baantje, haha!
      Uiteindelijk zie je met reizen echt wel veel meer! Ik las op je blog dat jij ook naar de Ardeche was geweest, waar ik ook zat, maar heb helemaal niet veel van de omgeving kunnen zien helaas :(

      Verwijderen
  3. Wat super leuk dat je dit hebt gedaan, lijkt me echt een prachtige ervaring. Het lijkt mij ook al jaren heel leuk om te doen, maar was altijd te jong en daarna is het er nog niet van gekomen. Wie weet nog eens.

    BeantwoordenVerwijderen

Subscribe