Thank God It's Friday

17:36

Hoi! Ik leef nog - echt waar! En vandaag heb ik een blogje vol excuses, studiezaken en onnozel geklets! De afgelopen weken ben ik eigenlijk continu bezig geweest met mijn studie. Stiekem zou ik dat nu ook nog moeten zijn, maar ik wou even laten weten waarom het de laatste tijd zo rustig is op mijn blog. De eerste reden las je al in de post van vorige week: ik wil namelijk heel graag mijn stem laten horen en laten weten hoe ik over de huidige stand van zaken denk. Ik wil schrijven over Trump en de verkiezingen in Nederland, over mensenrechten en dierenrechten, over vreemdelingenhaat en burenruzies. Maar ik weet gewoon niet zo goed hoe…
Daarnaast heb ik de laatste week ook al zo’n 10.000 woorden geschreven voor mijn studie, waar een blogje vaak zo’n 400 à 500 woorden telt. Da’s niet niks, en voor volgende vrijdag komen er daar nog 2000 bij. Ook organiseerde ik samen met medestudenten een conferentie, waar we onze Masterscripties toe hebben gelicht. Dus op de momentjes rust die ik had, lag ik het liefst met een dekentje op de bank oude afleveringen van Buffy te bingen.

Twee weekjes terug schreef ik een essay over Deadpool. Voor wie Deadpool niet kent: het is een Marvel (anti-)superheld die wéét dat hij een superheld is en veel grapjes maakt over scheetjes. Serieus, de film is leuker dan je verwacht. Maar goed, doordat Deadpool dus weet dat ‘ie een superheld is, breekt hij vaak de vierde wand én deed hij zijn eigen marketing. Hij verscheen onder andere in zijn eigen Honest Trailer. Deze videos, gemaakt door de Screen Junkies, beloven een alternatieve trailer te maken voor bekende films, maar dan zoals ze horen te zijn. Helemaal eerlijk, dus. Het is een super grappig concept en de video’s zijn vaak echt de moeite waard. Waar ik dus het meest geïnteresseerd in was voor mijn essay, is de vraag hoe Deadpool’s aanwezigheid in de (door professionele fans gemaakte) Honest Trailer het traditionele productie/consumptie model van de media industrie betwist. Het was een erg leuk essay om te schrijven, ik kreeg een fijn cijfer én ik was super trots op de titel (“Fans With Benefits”).


Helaas had ik geen tijd om bij te komen: de week daarop moest ik al een eerste versie van het onderzoeksvoorstel voor mijn Masterscriptie inleveren! Ieks! Ik ben nog maar een semester bezig met New Media & Digital Culture, en *nu al* moet ik na gaan denken over het hoe-en-wat van mijn afstudeerscriptie. Gelukkig ben ik redelijk enthousiast over mijn onderwerp, dus uiteindelijk verwacht ik dat het allemaal wel goed gaat komen. Wat ik precies ga doen houd ik nog even voor me, maar ik kan al wel verklappen dat het iets te maken heeft met Donald Trump én leuke YouTube video’s.

De dag na die deadline organiseerden we een conferentie. ‘s Ochtends en ‘s middags presenteerden groepjes studenten hun plannen voor hun Masterscripties en tussen de middag werd er een heerlijke lunch geserveerd. Super de luxe, ook, met chocoladebroodjes, appelflappen, belegde sandwiches en fruit. Het was een hele leuke dag en ik heb nog heel wat bruikbare feedback kunnen krijgen op mijn scriptie-idee. Naderhand gingen we nog met z’n allen wat drinken in een kroeg vol opgezette dieren.


En nu moet ik eigenlijk bezig zijn met een klein essay over de invloed van datacollecties op onze digitale identiteit. Ooh fancy… Maar daar heb ik nog lekker een week voor, dus ik ben weer heerlijk aan het soggen. Mensen aan het verdrinken in Rollercoaster Tycoon, bijvoorbeeld.

Ik heb geen idee of zo’n flink studie-gerelateerd blogje leuk was om te lezen, dus laat me vooral weten of je graag meer of juist liever niet meer van dit soort blogs voorbij ziet komen. Heel veel succes als je zelf ook in de tentamenstress zit en een heel fijn weekend gewenst!

You Might Also Like

0 reacties

Subscribe