Al een paar maanden sta ik elke vrijdag weer tevergeefs in de Lidl tussen de wereldsoepen te neuzen. Ooit hadden ze daar de allerlekkerste soep die ik ooit gehad heb: Engelse kerriesoep. Maar nee hoor, juist die lag er de laatste maanden niet meer. De Franse uiensoep wel en dat is vreemd, dat is namelijk de allervieste soep die ik ooit gehad heb. Na een korte Twitter-correspondentie was het hoge woord eruit: de Engelse kerriesoep zit inderdaad niet meer in het assortiment. Pech.

Dus besloot ik om het zelf maar te proberen. Ik heb hier en daar op het Internet wat receptjes opgezocht en uiteindelijk is daar deze heerlijke kerriesoep uit voort gekomen. Ik heb geen idee of deze ook Engels is, want ik weet eigenlijk niet wat de Engelse kerriesoep van de Lidl nou Engels maakte. Enfin, het soepje is makkelijk en snel te maken met ingrediënten die je toch waarschijnlijk wel in huis hebt!

Ingrediënten

6-7 theelepels kerrie (+/- half potje)

3 eetlepels bloem

1 blokje kippenbouillon

1 theelepel sambal

1 liter water

Creme fraiche of kookroom

2 rode uien

1 teentje knoflook

25 gram roomboter

Snipper de ui en de knoflook. Laat de boter smelten in de soeppan en voeg hier de ui en knoflook aan toe. Laat dit even doorbakken totdat de ui glazig is. Kook 1 liter water in een waterkoker. Voeg vervolgens de kerrie en de bloem toe en roer goed door elkaar heen. Giet het water in de pan, voeg het bouillonblokje toe en roer goed door elkaar. Laat dit ongeveer tien minuutjes sudderen.

Voeg na tien minuutjes naar smaak sambal, zout, peper en creme fraiche (cayennepeper, paprikapoeder, kurkuma) toe. Laat dit nog even sudderen zodat de smaken goed opgenomen kunnen worden. En voila: een heerlijke, misschien-wel-Engelse, kerriesoep!

Ik heb de laatste tijd moeite met het schrijven van blogposts. Het is niet dat ik geen inspiratie heb of niets heb om over te schrijven, het is juist dat er zoveel gebeurt in de wereld dat het haast makkelijker is om te zwijgen. Ik wil dat deze blog positief is. Dat er om elke blogpost een zilver lijntje zit, hoe zwaar mijn dag of week ook was. Ik wil dat ik voor elke 50 redenen dat ik de wereld haat, er 100 kan noemen waarom ik van de wereld houd. En soms, zoals morgen tegen vijven, wanneer er een oranje balzak de nieuwe president van de Verenigde Staten wordt, heb ik gewoon even geen zin in positivisme.
Want het mag ook best wel eens gezegd worden dat alles kut is. Soms voelt dat nou eenmaal zo. Wanneer het aankomt op het welbekende "in de put zitten" heb ik een makkelijke filosofie: accepteer het. Accepteer dat je je kut voelt, of je nu weet waarom of geen idee hebt waarom je al een kwartier zit te janken om een schattige Facebook video. Accepteer het en huil, word boos, schrijf van je af en praat. Dat lucht op, en daarna kun je verder. Onderneem actie. Spreek je uit. Je kunt nu eenmaal niet voor altijd bij de pakken neer blijven zitten.
Wat voor mij altijd helpt, naast een goede semi-anonieme Twitter rant, is een beetje tijd voor mezelf nemen. Een oude aflevering van Buffy terugkijken, het maken van foto's in de vrieskou, of gewoon even lekker in bad met een goed boek. Als mijn hersenen wat rust krijgen beginnen de molentjes vanzelf alles in perspectief te draaien.
Nu kan ik het positieve van de situatie ook goed inzien. Die gratis cursus Russisch die ik vorig jaar startte, die gaat waarschijnlijk eindelijk van pas komen! Hoezee!

Oké, dat was mijn klaagzang. Nu is het dan eindelijk tijd voor datgene waarvoor je op deze blogpost geklikt hebt: gratis foto's! Vandaag ben ik lekker naar buiten geweest om wat plaatjes te schieten van het mooie winterweer. Helaas was het alweer aan het dooien, maar het zonnetje geeft de foto's ook weer net dat beetje extra én zorgde natuurlijk voor het meest aangename winterweer ooit. Omdat ik verder niets met deze foto's ga doen dacht ik dat het wel aardig zou zijn om ze aan jullie aan te bieden. Mocht je dus een winterse foto nodig hebben voor een blogpost, een social media bericht of iets totaal anders: ga je gang!

Gebruik foto's:
De foto's in deze blog mag je vrij gebruiken onder Creative Commons Naamsvermelding 2.0 (CC by 2.0). Dit betekent dat je:
- Het werk mag delen (kopiëren, verspreiden, doorgeven via elk medium of bestandsformaat)
- Het werk mag beperken (remixen, veranderen, afgeleide werken maken)
- Het werk commercieel mag gebruiken (voor je eigen blog, bijvoorbeeld)
Onder de voorwaarden dat:
- Je de maker van het merk (ik dus) vermeld (en een linkje naar mijn site vind ik ook leuk!)
- Je niet doet alsof het je eigen werk is
- Voor meer details kun je terecht bij de licentie.
- Dit is niet verplicht, maar ik zou het leuk vinden om te zien hoe je het werk gebruikt, laat dus vooral een linkje achter!

Ik vind het zo heerlijk om ‘s ochtends mijn gordijnen open te trekken en gegroet te worden door een pak sneeuw. De frisse winterlucht voelt altijd zo heerlijk tegen mijn huid, zelfs als de wind langs mijn gezicht snijdt. Ja, ik ben echt een fan van de kou, van de knispering van sneeuw onder mijn voeten, en van de gezelligheid die winterpret met zich meebrengt.

Waar ik minder fan van ben zijn examenweken. En raad is hoelaat het is? Examenweek-tijd. Vandaar dat ik de afgelopen week ook niet zo’n goede blogger ben geweest, excuses! Ik ben momenteel bezig met een research paper over Deadpool, je weet wel, die rare superheld die heel veel grapjes maakt over zijn penis. Ik schrijf onder andere over het zijn van een fan en hoe de filmindustrie met fans omgaat. Het is erg interessant en het vak (Transmedia) is mijn lievelingsvak van de hele Master! Zelf ben ik ook een fan. Van heel veel dingen. Waaronder dus de winter.

Wanneer ik dit essay inlever aankomende woensdag kan ik gelijk beginnen met de volgende: mijn scriptievoorstel. Ja. Nu al. Mijn scriptie gaat ook deels over fan-zijn, maar dit keer in het kader van de Amerikaanse politiek. Dus dat wordt lachen, en ook wel een beetje huilen.

Maar tussendoor geniet ik ook nog lekker van de sneeuw en van Netflix nieuwste hit: Lemony Snicket’s A Series of Unfortunate Events. Een echte aanrader voor als je de leegte die mijn afwezigheid heeft achtergelaten op het internet wilt opvullen! Tot snel, en geniet!

Oh jongens, het is nu écht bijna kerst! En terwijl het buiten steeds een beetje kouder wordt, begint het hier binnen alsmaar warmer te worden: de kerstboom staat dag en nacht aan, de stapel cadeautjes past niet meer onder de boom, geurkaarsjes verlichten de kamer en ik word niet langer raar aangekeken wanneer ik in mijn heerlijke foute kersttrui rondloop. Yes, het kerstfeest kan beginnen! En er is natuurlijk geen kerst zonder heerlijk eten. Ook dit jaar heb ik weer een lekker menu samengesteld waarin ik het traditionele wat heb proberen op te spicen.

Aperitif

Als borrelhapje hebben we het lekker makkelijk gehouden. Zoals je zult merken staan we voor het voor- en hoofdgerecht al de hele middag in de keuken, dus een simpel aperitiefje leek ons een goed idee. Bij de Lidl verkopen ze erg leuke feestachtige etenswaren van het merk Delicieux, van complete maaltijden tot chocolademelk, en van ijs tot leuke borrelhapjes. De box die wij hebben biedt een ruime keuze aan bladerdeeg-hapjes: ham-kaas, kip-curry, bolognaise en chorizo-vulling. Serveer er een of twee per persoon, en voilà: een makkelijk aperitiefje voor bij de borrel!

Voorgerecht

Als het puur en alleen aan mij had gelegen, dan was het voorgerecht heel erg cliché pompoensoep geworden. Ik ben gek op pompoensoep, in elke tijd van het jaar. Maar helaas gaat kerst niet alleen om mij. Dus stelde ik een andere lekkere soep voor, die iets lichter en kruidiger is van smaak. Deze heerlijke pikante Thaise kippensoep maakten mam en ik afgelopen jaar al eens en het was werkelijk waar verrukkelijk! Het past misschien niet helemaal in het traditionele kerstplaatje, maar ja, soms moet je met tradities breken.

Hoofdgerecht

Tromgeroffel alsjeblieft! Het paradepaardje van deze kerstmaaltijd is voor ons een heerlijke gevulde kip uit de oven. Een kalkoen is voor ons net iets te veel, dus een flinke kip was precies goed. De kip vullen we met een mengsel van onder andere gehakt, uien, knoflook, wit brood, ei, parmaham, salie, paddenstoelen, en nog meer groentes en kruiden. De buitenkant van de kip wordt ook lekker ingesmeerd met boter en kruiden, en in de braadslee laten we nog lekker winterpeen, ui, knoflook en bleekselderij mee stomen.

Daarnaast serveren we een traditioneel familierecept: gepofte aardappels met de lekkerste roomsaus die er bestaat (crème fraiche, gebakken spekjes, knoflook, ui, bieslook, zout en peper). We eten het niet vaak, maar het is zo ongelooflijk lekker! Dus als je nog een leuke manier wilt om aardappeltjes wat op te spicen: aanrader!

Nog een traditioneel kerstgerecht dat we ook op tafel zullen zetten zijn stoofpeertjes. Ik heb één keer eerder stoofpeertjes gemaakt en die waren ontzettend goed gelukt, dus ik ga gewoon weer hetzelfde recept gebruiken. Protip: de wijn die je overhoudt na het koken van de stoofpeertjes is ook heerlijk als glühwein!

Nagerecht

En als toetje gaan we het weer lekker makkelijk houden. We hebben nog niet besloten wat we precies gaan doen, maar wel dat het iets met ijs wordt, en dat we dat ijs gewoon bij de supermarkt kopen. Simpel en snel.

Ik moet je heel eerlijk toegeven dat ik eigenlijk niet heel bekend was met Charles Dickens en zijn wondere wereld. Dus toen pap mij vroeg of ik zin had om mee te gaan naar het Dickens Festijn was mijn antwoord een overduidelijke “Wat?”. Charles Dickens is natuurlijk één van de bekendste Engelse schrijvers uit het Victoriaanse tijdperk. Je kent hem hoogstwaarschijnlijk wel van Oliver Twist, en als je het boek niet gelezen heb of de musical niet gezien hebt, dan ken je de film vast wel! Verder schreef hij ook A Christmas Carol: een verhaal waarin hoofdpersonage Scrooge bezocht wordt door the ghost of Christmas Past, the ghost of Christmas Present en the ghost of Christmas Future. Het bekende verhaal is overgenomen door menig film en televisieserie. Onder andere Disney en de Muppets maakten hun eigen versie, maar de verhaallijn inspireerde nog véél meer vervolgen, adapties en losse vertolkingen. En in Deventer komt Dickens’ hele wereld ieder jaar tot leven.

Het laatste volle weekend voor kerst wordt de binnenstad van Deventer omgetoverd tot Victoriaans Londen uit de 19e eeuw. De oude gebouwen en cobblestone roads (kinderkopjes) geven Deventer al een heerlijke ouderwetse sfeer, maar afgelopen weekend werd dit tot in het extreme doorgetrokken. De was hing over de straten te drogen, de mannen droegen hoge houden, en de vrouwen prachtige jurken. Het verschil tussen arm en rijk is haast te proeven: zo nu en dan rennen er straatschoffies tussen je benen door en om de haverklap proberen de schatjes je kolen, kranten of brood te verkopen. Natuurlijk staan er ook de nodige kraampjes met warme chocomelk, glühwein, “Dickens soup”, broodjes beenham, wafels, decoraties, en natuurlijk allerlei Dickens’ prullaria.

Zo lagen er prachtige exemplaren van A Christmas Carol, maar helaas wel alleen in het Nederlands of Duits. Als die mooie editie er in het Engels was geweest, dan had ik hem zeker meegenomen! Wel genoten we van de nodige glühwein en waren we al met al meer dan anderhalf uur zoet met slechts de hoofdroute volgen! Een heel erg leuk en bijzonder dagje uit dus. En natuurlijk had ik ook mijn camera bij me! Hieronder kun je een impressie vinden van de magische sfeer van het Dickens Festijn in Deventer. Was jij er ook? Of is dit niks voor jou? Laat het me weten in de comments!